محيي

مولای من!

هیچ صبحی نیست که شرمسار را از تیره بختی خود ، در عزای غیبت تو با سپیده چنین بیگانه نباشد. هیچ شمعی نیست که به امید سپیده ی ظهور تا صبح فرج، در شبستان انتظار نوزد. با تو از کدام دلتنگی خود بگوییم ؟ از تلخی فراق یا سختی طعن هایی که میشنویم و دلخسته از آن میگذریم.

ای بقیت ا...

از ما جزچشمی برای انتظار ودلی برای امید ، باقی نمانده است؛ این چشم و دل را نیز خاک راه تو کردیم ؛ باشد که غباری از آن بر گوشه ای از رقبای تو بنشیند.

ما منتظریم آقا جان! هر کجا که تو را جستم و زمانی که بزرگی علت غیبتت را جویا شدم ، خودم را دیدم که مانع از ظهورت گسسته ام.

مهدی جان!

چشم ها در انتظار آمدنت و پلک ها بی تاب دیدنت و تو می آیی... آمدنت چندان دور نیست.

مهدی جان!

سئوالی ساده دارم از حضورت

من آیا زنده ام وقت ظهورت

اگر تو آمدی من رفته بودم

اسیر سال و ماه و هفته بودم

دعایم کن دوباره جان بگیرم

بیایم در حضور تو بمیرم

جهت تعجیل در فرج آقا 3 صلوات. (3633...0918)

* * *

دعای ولیعصر(عج) در قنوت نماز : خدایا شیعیان از دلگرمی ما گناه می کنند. از حسنات ما کم کن و از گناه آنان بگذر. (5398...0912)

* * *

او می آید... عصای موسی در مشت، نگین سلیمان در انگشت، زره داود بر تن، پیراهن یوسف در بر ، دم عیسی بر کام، وقار ابراهیم در گام، ذوالفقار علی بر میان، و لوای نبی بر دوش. آری او خواهد آمد... (2639...0918)

در بند غمت هرکه گرفتار نگردد

از سیطرة عشق خبردار نگردد

باید کند از غصة قبا جامة جان را

هرکس که در این بند گرفتـار نگردد

در معرض عشاق ز کالا خبری نیست

گر یوسف دل عرضه به بازار نگردد

سوگند به موی تو که بهبود ندارد

هر دیده تو را بیند و بیمار نگردد

بی شهد لبت نیست بقا آب بقا را

بی حب تو دل مخزن اسرار نگردد

خورشید حقیقت نکند جلوه در انظار

تا دیدة ما لایق دیدار نگردد

درویش اگر منزلتی خواهی از این باب

هادی تو جز چشم گهر بار نگردد

در کتاب شریف عقبرى الحسان داستانى از مرحوم شیخ مفید نقل شده است که نشان دهنده عنایت و توجه خاص حضرت بقیه ا...(علیه السلام) به ایشان است و آن به این شرح است که:

در زمان شیخ مفید رحمه ا... شخصى از روستایى به خدمت ایشان رسید و سئوال کرد: زنى حامله فوت کرده و حملش زنده است. آیا باید شکم زن را شکافت و طفل را بیرون آورد یا اینکه به همان حالت او را دفن کنیم؟

شیخ مفید فرمود: با همان حمل زن را دفن کنید. آن مرد برگشت ولى متوجه شد سوارى از پشت سر مى　تازد و مى　آید. وقتى نزدیک او رسید. گفت: اى مرد، شیخ مفید فرمود: شکم آن را شکافته و طفل را بیرون آورید، بعد او را دفن کنید.

مرد روستایى همین کار را کرد. پس از مدتى ماجراى آن سوار را براى شیخ نقل کردند. ایشان فرمود: من کسى را نفرستاده بودم. معلوم است که آن شخص حضرت صاحب الزمان(عج) بوده　اند. حال که ما در احکام شرعى اشتباه مى　کنیم، همان بهتر که دیگر فتوا ندهیم. لذا در خانه　ى خود نشست و بیرون نیامد.

امّا از ناحیه مقدسه حضرت صاحب الامر(علیه السلام) توقیع و نامه　اى براى ایشان صادر شد که:

بر شماست فتوا دادن و بر ماست که نگذاریم شما در خطا واقع شوید. با صدور این توقیع، شیخ مفید بار دیگر به مسند فتوا نشست.

مولای من!

تو را غایب نامیده اند چون که ظاهر نیستی نه اینکه حاضر نباشی.

غیبت به معنای حاضر نبودن تهمت ناروایی است که به تو زده اند و آنانکه بر این پندارند فرق میان ظهور و حضور را نمی دانند.

آمدنت را که در انتظار آنیم به معنای ظهور است نه حضور. جمعه که از راه می رسد، صاحبدلان دل از دست می دهند و قافله دلهای بی قرار روی به قبله می کنند و آمدنت را به انتظار می نشینند.

ای قبلة هر قافله و ای شبروان را مشعله، اینک با دیوانگانی از خیل منتظرانت سرود انتظار را زمزمه می کنیم.